Friday, September 23, 2011

වසන්නට ඔබේ නිරුවත.......


ඉණ වට බඳුන මම උදව් දෙමි
 වසන්නට ඔබේ ලැජ්ජාව 
විටක එය මට ආයාසයකි
නමුදු ඒ මගේ රස්සාව,  
කතක් මා බැඳී විටක 
උජාරුවෙන් මා  බලමි ලෝකයම 
මන්ද .....
විසිතුරු හැඩ හා වර්ණයෙන් 
ඕ වසයි මගේ නිරුවත, 
විටෙක මම වෙමි  වසල
තලමි වටපිට උන්ට 
නොදත් මා හොඳ නරක 
තලුම පමණක් දනිමි මම. 
එත් මම අබිලිවිට 
නැත මගේ උජාරුව 
පෙන්වන්ට සෝබනය , 
නැත මගේ වසලකම 
තලන්නට දුකට , 
දැන් මගේ රස්සාව 
වසන්නට  ලැජ්ජාව
මහමගේ කුණුගොඩක


(මිතුරෙකු විසින් ලියන ලද කවි පෙලකින් උපුටා ගන්නා ලදී)

1 comment:

  1. අටලෝ දහමේ අපූරුව
    විදහාලයි මනා කල

    ReplyDelete

වටිනාකමට මිලක්.....

වේලුනු පොල් අතු දැක්කම ගොක් කොල හිනැහෙනවලු... අහලා තියනවා , දැකලා නෑ, ඒක නිකන්ම ආදේශකයක්නෙ. හැබැයි ඒකෙන් කියවෙන්නෙ පරණ වෙන්න තියෙන වටිනකම ...