Tuesday, June 14, 2011

පියෙකු‍ගේ කව


ආදරණීය දියණියේ,

බිදුණු දළ පිය ගැට පෙළක රැදි
එකම සවි අත්වැල නුඹයි........

කිණිරගුරු වැලි කතර මැද වූ
සාරවත් කෙම්බිම නුඹයි......

අකුණු සැඩ මහ සයුර අභියස සිහින නේ‍රකාවද නුඹයි.............

සිනාවක් කිසිදා නොවූ වත ඇදුණු මහ හසකැන් නුඹයි.............

බොරළු රළු මාවතක පය රැදි සේද මිරිවැඩි සගලමයි................

දහම් සිසිලක් නොමැති පුරවර හමායන සිල් සුවදමයි..............

පාළු හිස් එක් පුදසුනක් මත එක් මිලින නොවනා කුසුමමයි......

අමාවක අහසකට පෑයු එකම ඉරබට රුව නුඹයි.......................

නුඹේම ආදරණීය අප්පච්චී....
Remove Formatting from selection

2 comments:

  1. ඇත්තම කතාවක්...

    ReplyDelete
  2. අප්පච්චි මගේ ශක්තිය

    ReplyDelete

වටිනාකමට මිලක්.....

වේලුනු පොල් අතු දැක්කම ගොක් කොල හිනැහෙනවලු... අහලා තියනවා , දැකලා නෑ, ඒක නිකන්ම ආදේශකයක්නෙ. හැබැයි ඒකෙන් කියවෙන්නෙ පරණ වෙන්න තියෙන වටිනකම ...